Θεματικές ενότητες

Υπεζωκοτική συλλογή - Θεραπεία υπεζωκοτικής συλλογής

Ευρετήριο Άρθρου

Θεραπεία υπεζωκοτικής συλλογής:

Η θεραπεία είναι ανάλογη της αιτιολογίας:

  • Οι παραπνευμονικές συλλογές:
    • Οι επιπλεγμένες (με χαρακτηριστικά υγρού pH <7,2 γλυκόζη <50mg% και LDH >1000U/L και παρουσία μικροβίων) απαιτούν παροχέτευση και συστηματική θεραπεία ενώ σε αποτυχία της θεραπείας μπορεί να χρειαστεί τοπική έγχυση αντιβιοτικού (στρεπτομυκίνη).
    • Οι μη επιπλεγμένες (με φυσιολογικό pH υγρού και φυσιολογική γλυκόζη) συνήθως υποχωρούν με την συστηματική θεραπεία.
  • Σε περιπτώσεις νεοπλασματικής πλευρίτιδας ανακουφιστική θεραπεία πρέπει να εφαρμόζεται μόνο όταν ο ασθενής έχει συμπτώματα και οφείλεται σε θωρακοκέντηση. Οι επανειλημμένες παρακεντήσεις συνεπάγονται σημαντική απώλεια πρωτεϊνών ενώ το υγρό αναπαράγεται πολύ γρήγορα. Σε πολλές περιπτώσεις είναι αναγκαία και η χημική απόφραξη της υπεζωκοτικής κοιλότητας με τις συμφύσεις που δημιουργούνται μετά από έγχυση τετρακυκλίνης.
  • Τα εμπυήματα με θετική καλλιέργεια υγρού πρέπει να παροχετεύονται με επανειλημμένες παρακεντήσεις ή με σωλήνα διαμέσου θωρακοτομής και να εφαρμόζεται η κατάλληλη αντιμικροβιακή θεραπεία.
  • Στη περίπτωση χυλοθώρακα από ρήξη του θωρακικού πόρου δοκιμάζεται συντηρητική αγωγή με αναρροφήσεις και παροχέτευση μέσω σωλήνα θωρακοστομίας ενώ σε περίπτωση αποτυχίας γίνεται λεμφαγγειογραφία και απολίνωση του πόρου, ενώ στην περίπτωση χυλοθώρακα από κακοήθη νοσήματα η αναρρόφηση οδηγεί σε γρήγορο ανασχηματισμό του υγρού.
  • Το διίδρωμα δεν απαιτεί συνήθως παρακέντηση παρά μόνο οι μεγάλες συλλογές που συνοδεύονται από δύσπνοια.
  • Στον αιμοθώρακα πρέπει να γίνεται επαρκή παροχέτευση της κοιλότητας του υπεζωκότα ενώ στην περίπτωση συνέχισης της αιμορραγίας ή Shock που δεν ανταποκρίνεται στην μετάγγιση αίματος πρέπει να εκτελείται θωρακοτομία.

Βιβλιογραφία:

  1. Lawrence M. Tierney, Jr, Stephen J. McPhee, Maxine A. Papadakis. Current Medical Diagnosis & Treatment 39th Edition 2000; 9:338-342.
  2. David Sprigings, John Chambers, Andrew Jeffrey. Επείγουσα Ιατρική Ένας πρακτικός οδηγός για την αντιμετώπιση των επειγόντων περιστατικών. Δεύτερη έκδοση Επιμέλεια Νικόλαος Ακριτίδης. Εκδόσεις «Γρ.Παρισιάνος»1995; 24:176-179.
  3. Harrison. Εσωτερική παθολογία. 10η έκδοση, Εκδόσεις «Γρ.Παρισιάνος» Τόμος Β 1987;285:2094-2099.
  4. Thomas E. Andreoli, M.D, Charles C.J. Carpenter, M.D, Lloyd H. Smith, Jr., M.D. Cecil Παθολογία Μετάφραση- Επιμέλεια Χ. Μουτσόπουλος. Ιατρικές Εκδόσεις Λίτσας 1991;26:283-287.
  5. Θεόδωρου Δ. Μουντοκαλάκη. Διαφορική διάγνωση.Δεύτερη έκδοση. Εκδόσεις «Γρ.Παρισιάνος» 1985; Υπεζωκοτική συλλογή υγρού:431-445.
  6. The Merck Manual. http://www.merckmanuals.com

Αξιολόγηση Χρήστη: 2 / 5

Αστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά
 

Αναζήτηση