Σελίδα 4 από 7
|
Γ. "Αναμενόμενες" Αντιδράσεις των Παιδιών μετά το Χωρισμό των Γονέων τους |
- Άρνηση του διαζυγίου των γονιών.
- Θυμός και μετάθεση του θυμού για το διαζύγιο σε άτομα του οικογενειακού και του σχολικού περιβάλλοντος (εαυτός, γονείς, αδέρφια, συγγενείς, συνομήλικοι).
- Επιθετικότητα απέναντι σε άτομα του οικογενειακού και του σχολικού περιβάλλοντος.
- Φόβος για το ποιος θα τα προσέχει / φροντίζει στο μέλλον.
- Ανασφάλεια - Υπαρξιακό άγχος γύρω από τη ζωή και το θάνατο.
- Συναισθηματική εξάρτηση, κρέμονται συνεχώς από τον/την γονιό.
- Ενοχές - αυτοκατηγορίες, κατηγορούν τον εαυτό τους με άμεσους ή καλυμμένους τρόπους για το διαζύγιο, σύγχυση, φαντασιώσεις για προσωπική ευθύνη.
- Αλλαγές υγείας, διαταραχές ύπνου, διαταραχές στο φαγητό, άσχημα όνειρα, φόβος να κοιμηθούν μόνα τους.
- Έντονες εσωτερικές συγκρούσεις προκειμένου να πάρουν "θέση" υπέρ του ενός ή του άλλου γονέα.
- Παλινδρόμηση, επιστρέφουν σε προηγούμενα στάδια ανάπτυξης (πχ. νυχτερινή ενούρηση, χρήση πιπίλας, μωρουδίστικος τρόπος ομολίας).
- Λύπη, θλίψη, ψυχικός πόνος, μπορεί να φαίνονται λυπημένα συνεχώς ή κατά διαστήματα, να κλαίνε, να είναι κουρασμένα ή υπερκινητικά ή αποσυρμένα.
- Ντροπή.
- Αυξημένες αυτοερωτικές δραστηριότητες.
- Προβλήματα διαπροσωπικής και ενδοπροσωπικής συμπεριφοράς στο σπίτι και στο σχολείο.
- Αναζήτηση των αιτίων και επεξηγήσεων για το διαζύγιο, ανάγκη για ενημέρωση.
- Μείωση της σχολικής επίδοσης.
- Δυσκολίες στις σχέσεις με τους γονείς
- Δυσκολίες στην επίτευξη της αυτονομίας.
***ΑΥΤΑ ΣΥΝΗΘΩΣ ΥΠΟΧΩΡΟΥΝ ΜΕ ΑΡΚΕΤΗ ΔΙΑΒΕΒΑΙΩΣΗ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΚΡΙΤΙΚΗ.
|
Προσοχή! Στο αρχικό διάστημα του χωρισμού των γονέων, συνήθως κατά τη διάρκεια των δύο πρώτων ετών, οι αντιδράσεις των παιδιών είναι "αναμενόμενες", "φυσιολογικές" αντιδράσεις κατά τη διάρκεια της κρίσης που περνά η οικογένεια και του θρήνου για το χωρισμό των γονέων. |